Bahar karı nedir ve Erciyes'te günü nasıl planlarsınız?

Güneş açısı yükseldikçe gündüz sıcaklıkları sıfırın üstüne çıkar ve kar yüzeyi erimeye başlar. Gece sıcaklık düştüğünde bu su yeniden donar ve yüzeyde sert bir kabuk oluşturur.

Ertesi sabah bu kabuk hâlâ oradadır. Güneş ısıtmaya başladıkça yüzeyden aşağı doğru yumuşar; belirli bir noktada ideal kıvama gelir, sonra ağırlaşıp sulanır.

Yani gün içinde kar üç hâlden geçer: sert, ideal, ağır. Bu üç hâlin saatleri bakıya ve rakıma göre değişir — asıl beceri, doğru saatte doğru yamaçta olmaktır.

Sabahın ilk saatlerinde doğuya bakan yamaçlar güneşi ilk alır ve ilk yumuşar. Öğleye doğru güney yamaçlar ideal kıvama gelir. Öğleden sonra batı yamaçları sıraya girer.

Kuzey yamaçlar ise gün boyu az güneş alır; baharda burada kar daha uzun süre sert kalır. Öğleden sonra diğer yamaçlar ağırlaştığında kuzey yamaç hâlâ kayılabilir durumda olabilir.

Pratik plan şudur: sabah doğuda başlayın, öğlen güneye geçin, öğleden sonra batıya ya da kuzeye dönün. Erciyes'te dört kapı farklı bakılara sahip olduğu için bu strateji uygulanabilir.

Sezonun bu döneminde ilk tesise koşmak her zaman doğru değildir. Donmuş bir yüzeyde kenar tutuşu zordur ve düşme sonuçları daha ağırdır.

Yarım saat ya da bir saat geç başlamak, baharda çoğu zaman daha iyi bir gün verir. Bu, ocak ayındaki mantığın tam tersidir — o dönemde ilk saatler en iyisidir.

Ekipman tarafında da fark vardır: sert yüzeyde iyi bilenmiş bir kenar, yumuşak karda olduğundan çok daha belirleyicidir.

Baharda günün son saatleri genellikle en kötü koşulları verir: kar sulanır, ağırlaşır ve kontrol zorlaşır. Yorgunlukla birleştiğinde kaza riski artar.

Uzun gün süresi cazip olsa da, koşullar bozulduğunda durmak mantıklıdır. Baharın avantajı uzun gün değil, günün doğru saatinde iyi kar bulabilmektir.

Nisanda ayrıca alt kotlarda örtü çekilir. Gün sonunda taban kapısına inmeyi planlıyorsanız, o pistin hâlâ açık olduğunu kontrol edin.

Sert sabah yüzeyi ile yumuşak öğle karı, ekipmandan farklı şeyler ister. Bilenmiş bir kenar sabah saatlerinde belirleyicidir; öğleden sonra yumuşak karda aynı kenar çok daha az fark eder.

Kayma yüzeyinin bakımı da baharda önem kazanır. Islak ve ağır karda bakımsız bir taban gözle görülür şekilde yavaşlar; düz geçişlerde ilerlemek zorlaşır.

Giyim tarafında katman sayısını azaltmak gerekir. Mart ve nisanda öğle saatlerinde sıcaklık sıfırın belirgin üstüne çıkabilir; kış ortası düzeniyle çıkmak terlemeye ve ardından üşümeye yol açar.

Güneş açısı yükseldikçe ultraviyole şiddeti artar ve kar yüzeyi bu ışığın önemli bölümünü geri yansıtır. Yüksek irtifada bu iki etki birleşir.

Sonuç, mart ve nisanda güneş yanığının kış ortasına göre çok daha hızlı gelişmesidir. Bulutlu bir günde bile koruma gereklidir; ultraviyole ince bulut katmanını geçer.

Göz koruması da aynı sebeple isteğe bağlı değildir. Kar yüzeyinden yansıyan ışığa uzun süre korumasız kalmak, kar körlüğü olarak bilinen ağrılı tabloya yol açabilir.