Nisanda Erciyes: neyi kaybedersiniz, neyi kazanırsınız?

Birincisi boşluktur. Yarıyıl kalabalığı geçmiş, okullar açılmıştır ve pistler sezonun en sakin hâlindedir. Kuyruk neredeyse tamamen ortadan kalkar.

İkincisi gün uzunluğudur. Nisan, sezonun en uzun günlerini sunar; aralıkta kısıtlı olan pistte geçirilebilir süre bu ayda en yüksek seviyededir.

Üçüncüsü maliyettir. Konaklama fiyatları sezonun en düşük seviyesindedir ve son dakika seçenekleri boldur. Bütçe odaklı bir tatil için nisan, aralık başıyla birlikte en uygun penceredir.

Dağın tamamına erişemezsiniz. Alt kotlardaki pistler kapanmaya başlar ve hangi hatların açık olduğu gün gün değişebilir.

Kar karakteri de değişir. Erime-donma döngüsü tam olarak devrededir: sabah sert, öğlen ideal, öğleden sonra ağır. Kış ortasının kuru toz karı bu ayda bulunmaz.

Belirsizlik üçüncü kayıptır. Kapanış tarihi kar durumuna göre yıldan yıla değişir; nisan sonuna doğru gidiyorsanız resmî bildirimi takip etmek zorunludur.

Kış ortasındaki "ilk tesise yetiş" kuralı bu ayda geçerli değildir. Sabah yüzeyi donmuş ve serttir; kenar tutuşu zordur ve düşme sonuçları daha ağırdır.

Yarım saat ya da bir saat geç başlamak, güneşin yüzeyi yumuşatmasını beklemek anlamına gelir ve genellikle daha iyi bir gün verir. Bu, ocak ayındaki mantığın tam tersidir.

Öğleden sonra ise koşullar bozulmadan bitirmek gerekir. Yüzey sulandığında kayak batar, her dönüş daha çok efor ister ve yorgunlukla birleşince risk artar.

Nisanda hangi yamaçta olduğunuz, hangi saatte olduğunuz kadar önemlidir. Doğuya bakan yamaçlar sabah ilk yumuşar, güney yamaçlar öğlen ideal kıvama gelir, batı yamaçları öğleden sonra sıraya girer.

Kuzey yamaçlar gün boyu az güneş alır ve daha uzun süre sert kalır. Bu, öğleden sonra bir avantaja dönüşür: diğer yamaçlar ağırlaştığında kuzey hâlâ kayılabilir durumda olabilir.

Erciyes'te dört kapı farklı bakılara sahiptir; Develi güney yüzünde kalır. Bu, gün içinde güneşi takip etmeyi pratikte mümkün kılar.

Güneş açısı yükseldikçe ultraviyole şiddeti artar ve kar yüzeyi bu ışığın önemli bölümünü geri yansıtır. Yüksek irtifada iki etki birleşir.

Sonuç, güneş yanığının mart ve nisanda kış ortasına göre çok daha hızlı gelişmesidir. Bulutlu bir günde bile koruma gereklidir.

Göz koruması da aynı sebeple kritiktir. Kar körlüğü belirtileri saatler sonra ortaya çıkar; maruziyet sırasında hiçbir uyarı vermez.

Kalabalıktan hoşlanmayan, bütçesini gözeten ve dağın tamamını gezmek zorunda hissetmeyen kayakçı için nisan sezonun en keyifli ayı olabilir.

İlk kez kayak yapacaklar için de uygundur: pistler boştur, günler uzundur ve öğrenme alanlarında sıra beklenmez. Tek dikkat edilecek nokta, öğleden sonra yumuşayan karın öğrenmeyi zorlaştırmasıdır.

Buna karşılık dağın tamamını görmek isteyen ya da kuru toz kar arayan biri için nisan doğru ay değildir; o beklenti için ocak ve şubat gerekir.