Mavi, kırmızı, siyah: Erciyes'te renkler ne söylüyor

Sınıflandırmayı belirleyen temel ölçüt eğimdir, ama tek ölçüt değildir. Pistin genişliği, dönüş yarıçapı, yüzeyin ne sıklıkla düzenlendiği ve rüzgâra ne kadar açık olduğu da hesaba katılır. Dar ve rüzgâra açık bir hat, aynı eğimdeki geniş bir pistten daha zorlayıcıdır.

Bu yüzden aynı renkteki iki pist aynı hissi vermeyebilir. Yeni bir merkeze gittiğinizde en makul yaklaşım, o merkezin en kolay renginden başlayıp bir basamak yukarı çıkarak kalibrasyon yapmaktır.

Erciyes'te siyah pist payı %22. Bu, Türkiye ölçeğinde yüksek bir orandır ve merkezin ileri seviye kayakçıya ciddi bir alan sunduğu anlamına gelir. İleri seviyedeyseniz, dağın beşte birinden fazlası sizin için tasarlanmış demektir.

Kırmızı payı %42 ile en büyük dilim. Bu, Erciyes'in ağırlık merkezinin orta seviye olduğunu gösterir: paralel dönüşünü oturtmuş bir kayakçı pist ağının büyük bölümünü kullanabilir.

Mavi payı %36. İlk sezonundaki bir kayakçı için dağın üçte birinden fazlası açık; bu, öğrenme sürecinde aynı iki pisti tekrar tekrar inmek zorunda kalmayacağınız anlamına gelir.

İlk sezonundaki bir kayakçı için pratikte kullanılabilir alan mavi pistlerdir: 41 pistin yaklaşık on beşi. Sezon içinde ilerledikçe kırmızıya geçiş başlar ve kullanılabilir alan bir anda ikiye katlanır.

Orta seviyede mavi ve kırmızı birlikte pist ağının yaklaşık dörtte üçünü verir. Bu noktada dağın büyüklüğü artık kısıtlayıcı olmaktan çıkar; gün içinde tekrar etmeden dolaşabilirsiniz.

İleri seviyede siyah pistler devreye girer ve asıl belirleyici pist rengi değil koşullar olur: görüş, rüzgâr ve yüzeyin sertliği. Aynı siyah pist iyi bir günde keyifli, sert ve kapalı bir günde ciddi biçimde zorlayıcı olabilir.

Bir pistin rengi haritada sabittir ama o pistin o günkü zorluğu sabit değildir. Taze kar bir kırmızıyı yumuşatabilir; gece donmuş sert bir yüzey aynı pisti belirgin biçimde zorlaştırır.

Erciyes'te ek bir değişken daha var: yükseklik. Üst kotlarda rüzgâr ve görüş, alt kotlardakinden farklı davranır. Kapalı bir günde 3.000 metrenin üzerindeki bir kırmızı, alt kottaki bir siyahtan daha zorlayıcı hissettirebilir.

Pratik sonuç: renk seçiminizi yalnızca haritaya değil, o günkü koşullara bakarak yapın.

Erciyes'te pist uzunlukları 230 metre ile 4.210 metre arasında değişiyor. Bu aralık, aynı renkteki iki pistin çok farklı deneyimler verebileceği anlamına gelir.

Kısa bir kırmızı pist, teknik olarak zorlayıcı olsa bile birkaç dönüşte biter; hata yaparsanız toparlanacak yer vardır. Dört kilometreye yaklaşan bir iniş ise bacak dayanıklılığı ister. Teknik olarak yetkin bir kayakçı, uzun bir inişin son üçte birinde yorgunluktan hata yapabilir.

Bu yüzden uzun pistlere ilk kez girerken ara vermeyi planlamak mantıklıdır. Ortada durup nefeslenmek, yorgun bacaklarla son bölümü zorlamaktan güvenlidir.

Erciyes'te bir pistin zorluğunu belirleyen gizli değişkenlerden biri bulunduğu kottur. 3.000 metrenin üzerindeki bir kırmızı pist, 2.200 metredeki bir kırmızıdan farklı davranır.

Fark üç yerden gelir. Birincisi hava: üst kotta rüzgâr daha kuvvetli, sıcaklık daha düşüktür. İkincisi görüş: üst kotların büyük bölümü ağaç sınırının üzerindedir ve kapalı havada referans noktası kalmaz. Üçüncüsü kar: üst kotta yüzey rüzgârla sertleşmiş olabilir.

Sonuç olarak, haritada aynı renkte görünen iki pist arasında seçim yaparken o günün koşullarını ve kotu birlikte değerlendirmek gerekir.